Tehillimandpoetry

Ezechiël, priester en profeet…

De naam van de profeet Ezechiël wordt in het Hebreeuws uitgesproken als Jechaski'el, wat 'mijn kracht is God' betekent. De profetieën in het Bij­belboek Ezechiël hebben ook voor onze tijd een bijzondere betekenis: hij voorspelde niet alleen gebeurtenissen die plaatsvonden lang nadat hij zelf leefde, maar zijn profetieën beginnen zelfs in onze tijd politieke actualiteit te worden.

Ten eerste voorspelde Ezechiël de ondergang van Jeruzalem - het oor­deel begint immers altijd bij het huis van God. Verder voorzag hij de oordelen over Juda en Israël. Wie zich verheugde over de weeën die over Israël kwamen, juichte te vroeg, want ook de zeven buurvolken van Israël ontkwamen niet aan Gods oor­deel. Maar in tegenstelling tot deze volken troostte God het volk Israël later en zorgde Hij voor een ommekeer ten goede.

Ezechiël leefde van ongeveer 597 tot 571 voor Christus. Hij stamde uit een pries­terfamilie, wat een voordeel was voor zijn roeping als profeet, omdat hij als insider het kaf van het koren kon scheiden. Hij hield zich bezig met de hoofdzaken en niet met bijkomstigheden.

Met de vernietiging van de tempel van Jeruzalem en de oordelen over Israëls buur­volken (die al hun macht verloren) is twee­derde van het boek Ezechiël uitgekomen. Rest nog het laatste deel, dat een beschrij­ving geeft van de nationale en geestelijke vernieuwing van Israël en de overwinning op Gog en Magog, tot aan het Messiaanse vredesrijk, de nieuwe tempel en de opstan­ding van Israël in het 'dal vol beenderen'. Al deze hoofdstukken zijn voor ons geestelijk opbouwend en heel informatief door de (inmiddels uitgekomen) voorspel lingen, maar echt interessant wordt het vooral vanaf hoofdstuk 33. Dan volgt het gedeelte van Ezechiël dat spe­cifiek voor onze tijd relevant is en dat in dit artikel verder wordt behandeld.

Er zijn in het verleden een aantal theo­logen van mening geweest dat het boek Ezechiël niet door hemzelf is geschreven, maar door verschillende auteurs, in ver­schillende perioden. Maar langzamerhand is wetenschappelijk vast komen te staan, dat het hele boek wel degelijk door Ezechiël is geschreven, en in chronologische volgorde. Om die reden, en omdat de eerste voor­spellingen (vernietiging van Jeruzalem, ver­lies aan macht van Israëls buurlanden) zijn uitgekomen, mogen we ervan uitgaan dat ook de andere voorspellingen van Ezechiël nauwkeurig in vervulling zullen gaan.

Het doel van profetieën is om ons te informeren over gebeurtenissen, voordat ze plaatsvinden, zoals het staat in Amos 3:7: 'Zo doet God, de heer, niets zonder dat Hij zijn plan heeft onthuld aan zijn dienaren, de profeten.' Het Hebreeuwse woord voor 'profeet' is 'navï. Een profeet van God is onze navigator, of stuurman, die ons met zekerheid leidt naar het beoogde doel. Wij hoeven ons alleen aan het geprofeteerde woord te houden. Al aan het begin van het derde deel van het boek Ezechiël (hoofdstukken33 t/m 48), het boek van troost over Jeruzalems her­stel, herinnert God ons aan zijn heilige geboden en laat Hij, ondanks de toezegging van Jeruzalems herstel, geen ruimte voor oppervlakkig hallelujageroep. Integendeel, Hij benoemt zijn voorwaarden: 'De recht­vaardigheid van een goed mens zal hem niet redden als hij een misdaad begaat, en de slechte daden van een slecht mens zullen hem niet ten val brengen als hij zich ervan afkeert'(33:12).

Nadat God de valse leiders heeft ont­maskerd, vraagt Hij zijn volk Israël Hem­zelf als goede Herder te erkennen: 'Zoals een herder naar zijn kudde op zoek gaat als zijn dieren verstrooid zijn geraakt, zo zallknaar mijn schapen op zoek gaan en ze redden, uit alle plaatsen waarheen ze zijn verdreven op een dag van dreigende, donkere wolken. Ik zal ze uit alle volken terughalen en uit alle landen bijeenbrengen, Ik zal ze naar hun eigen land laten terugkeren. Op de bergen van Israël en bij de waterstromen zal Ik ze weiden, overal in het land waar mensen wonen'(34:12,13).

De terugkeer van de Joden naar hun thuisland is voor een groot deel van de wereld een zionistische en binnenlandse aangelegenheid van Israël zelf, en wordt door veel landen politiek en door de Ara­bieren militair bestreden. Maar in werke­lijkheid is het zionisme, dat streeft naar terugkeer van Joden naar Sion, een zaak van God. Bestrijders van het zionisme vechten dus eigenlijk tegen God, zie Psalm 83. Dit is door God in zijn heilsplan en tijdschema al meer dan vijfentwintig eeuwen geleden en in alle duidelijkheid aan Ezechiël - en daar­mee aan ons - meegedeeld. In vers 14 van hetzelfde hoofdstuk (Ezechiël 34) belooft God dat Hij de Joden die in Israël zijn terug­gekeerd, zal leiden naar 'de voortreffelijkste weide' (hsv). En dan begrijpen wij waarom Israël zich zo goed ontwikkelt.